Το να μοιραζόμαστε το ίδιο δωμάτιο με κάποιο από τα αδέρφια μας είναι μία πρακτική που αν και στις μέρες μας τείνει να εκλείψει, παλιότερα ήταν ιδιαίτερα χρήσιμη, ειδικά όταν δεν υπήρχε χώρος να έχουμε ο καθένας το δικό του δωμάτιο. Μία συνήθεια που μπορεί κάποιες φορές να μας εκνευρίζει, ειδικά στις περιπτώσεις που θέλουμε να απομονωθούμε, αλλά που εν τέλει προσφέρει πολλά στις μεταξύ μας σχέσεις και στον τρόπο που μεγαλώνουμε και αντιμετωπίζουμε τον κόσμο.
Άλλωστε όσο μεγαλώνουμε τόσο καλύτερα κατανοούμε πως το δωμάτιο που μοιραστήκαμε ή μοιραζόμαστε ακόμη, μας δημιουργεί μία διαφορετική σχέση και έναν ιδιαίτερο δεσμό με τον αδερφό ή την αδερφή που συμβιώσαμε ή συμβιώνουμε. Πολλοί ειδικοί μάλιστα προσυπογράφουν πως το μοίρασμα του παιδικού δωματίου περισσότερο καλό μας κάνει παρά κακό. Πάμε λοιπόν να δούμε μαζί κάποιους από τους λόγους για τους οποίους είναι καλύτερο να μοιραζόμαστε το παιδικό μας δωμάτιο;
Όταν μοιραζόμαστε ένα δωμάτιο δεν μπορεί να είναι όλα ρόδινα και είναι λογικό να υπάρξουν τσακωμοί και γκρίνια, κυρίως για την έλλειψη χώρου. Όμως ειδικοί λένε πως με τον τρόπο αυτό αναπτύσσονται οι επικοινωνιακές και διαπραγματευτικές ικανότητες του κάθε παιδιού. Μαθαίνουμε να επικοινωνούμε τα θέλω μας στον αδερφό ή την αδερφή μας και να διαπραγματευόμαστε για το θέμα του χώρου, για να μην υπάρχουν εντάσεις αργότερα.
Αναγνωρίζουμε και νοιαζόμαστε ο ένας τις ανάγκες του άλλου. Δεν έχουμε όλοι κάθε ώρα τις ίδιες ανάγκες, ούτε την ίδια διάθεση. Κι αυτό είναι κάτι απόλυτα λογικό, όμως είναι κάτι που δεν μπορούν να κατανοήσουν όλοι. Τα αδέρφια όμως που μοιράζονται το ίδιο δωμάτιο, καταλαβαίνουμε πιο εύκολα τις ανάγκες του άλλου και μαθαίνουμε να σεβόμαστε τις διαθέσεις του. Αναπτύσσουμε ένα είδος ενσυναίσθησης και βοηθάμε τα αδέρφια μας να αισθανθούν καλύτερα χωρίς τη συνδρομή των γονιών.
Αισθανόμαστε πιο ασφαλείς και κοιμόμαστε καλύτερα. Ειδικά τα μικρότερα αδέρφια αισθανόμαστε ασφάλεια, να κοιμόμαστε με κάποιο από τα μεγαλύτερα αδέρφια μας. Μαθαίνουμε ο ύπνος να έρχεται πιο εύκολα και πιο βαθιά, ακόμη κι αν κάποιος κάνει πιο ταραχώδη ύπνο, ροχαλίζει ή θέλει ένα φωτάκι ανοικτό, ενώ εμείς απόλυτο σκοτάδι.
Παίρνουμε μαθήματα συντροφικότητας και αλληλοσεβασμού. Μεγαλώνουμε μαζί με κάποιον άλλο στο δωμάτιο και ξέρουμε πως θα είναι πάντα εκεί για εμάς, όπως και εμείς για αυτόν. Έχοντας συγκάτοικο στο παιδικό μας δωμάτιο, αποκτούμε ένα δια βίου σύντροφο όση χιλιομετρική απόσταση και να δημιουργηθεί μεταξύ μας στο μέλλον. Και κάπως έτσι μαθαίνουμε να συμπεριφερόμαστε συντροφικά και στη μετέπειτα ζωή μας.
Μαθαίνουμε να εκτιμούμε λιγότερο τα υλικά αγαθά και να μοιραζόμαστε. Παιχνίδια, ρούχα, ο χώρος του δωματίου μας γενικότερα, δεν είναι μόνο δικός μας. Τα μοιραζόμαστε όλα και δεν υπάρχει μεταξύ μας η έννοια του δικού μου και δικού σου. Ξέρουμε πως αν κάποιο από τα παιχνίδια μας χαλάσει, θα βρούμε κάτι άλλο να παίξουμε και αν χρειαστούμε κάποιο ρούχο τα αδέρφια μας θα είναι παρά πάνω από πρόθυμα να μας το δώσουν.
Οι δεσμοί ανάμεσα μας ενισχύονται σημαντικά. Οι αδερφικοί δεσμοί είναι γενικά ισχυροί κατά κοινή ομολογία. Όμως με όποιο από τα αδέρφια μας μοιραστούμε το ίδιο δωμάτιο, θα ενισχυθούν ακόμη περισσότερο. Γίνεται το άτομο στο οποίο θα τρέξουμε αν προκύψει κάτι και αντίστοιχα και αυτός θα τρέξει σε εμάς. Το πρώτο άτομο στο οποίο θα πούμε όσα ευχάριστα ή δυσάρεστα μας συμβαίνουν ακόμη κι όταν πάψουμε να μοιραζόμαστε το ίδιο δωμάτιο. Είτε το επιλέξαμε είτε όχι το να μοιραζόμαστε το δωμάτιο μας με τα αδέρφια μας έχει πολλά οφέλη και για την παιδική αλλά και για την ενήλικη ζωή μας. Το σημαντικότερο από όλα όμως είναι πως θα έχουμε πάντα ένα σύντροφο και έναν ισχυρό δεσμό να μας δένει μεταξύ μας.