Το τηλέφωνο χτυπά πάλι. Εκείνη δε χρειάζεται να κοιτάξει για να δει ποιος την καλεί. Έπειτα από καιρό επέστρεψε εκείνος που άνοιξε την πόρτα κάποτε και έφυγε με δικαιολογίες που δεν έπεισαν.
«Μπορείς να πιστεύεις πως θα δεχτώ να επιστρέψεις. Πιστεύω πως έχω υποχρέωση στον εαυτό μου να μην το κάνω. Έμαθα μετά τις τόσες φυγές σου πως δε σε χρειάζομαι. Είμαι ολόκληρη μόνη μου. Μην με ενοχλήσεις ξανά. Αντίο.»
Πατά αποστολή και νιώθει πιο ελεύθερη από ποτέ. Τώρα μπορεί να ατενίζει το μέλλον χωρίς να κουβαλά βαρίδια από το παρελθόν. Κι αυτό είναι η μεγαλύτερη της νίκη.