Αν του έλεγε κάποιος πως εκείνη η πρόσκληση πριν μερικά χρόνια θα του άλλαζε τη ζωή, θα τον έλεγε τρελό. Ποτέ του, ως τότε τουλάχιστον, δεν πίστευε πως υπήρχαν κάποιες συναντήσεις σταλμένες από τη μοίρα και άνθρωποι που χωρίς να τους ξέρεις γίνονται για σένα τα πάντα. Πριν τρία χρόνια λοιπόν, ο καλύτερος του φίλος […]
«Κι εσύ τι κάθεσαι;/Καιρός να μπεις κι εσύ στα αλλαγμένα./Να γίνεις ό,τι αναρωτιόμουν πέρσι:/ «ποιος ξέρει τ’ άλλο μου φθινόπωρο;»/Καιρός να γίνεις «τ’ άλλο μου φθινόπωρο.»* Διάβασε το τελευταίο ποίημα και δε μπόρεσε να μη χαμογελάσει. Καιρό είχε να πιάσει το βιβλίο με τα ποιήματα της Δημουλά στα χέρια της. Ήταν δώρο των συμμαθητών και
Φθινόπωρο, καιρός για αλλαγές Read More »
Πάντα την τραβούσαν τα ηλιοβασιλέματα. Από κορίτσι τρελαινόταν να τα χαζεύει και να βλέπει αυτό το υπέροχο χρώμα που έπαιρνε ο ουρανός ειδικά το καλοκαίρι. Κόκκινο, λες και μάτωνε ο ουρανός. Και εκείνη πάντα μαγευόταν σαν να το έβλεπε πρώτη φορά. Τώρα που το σκεφτόταν, κάθε φορά που έπρεπε να πάρει αποφάσεις για τη ζωή